Buku ulang kaji vs kertas lepas untuk Kimia SPM

Dua benda terletak di meja hampir setiap pelajar Kimia SPM: sebuah buku ulang kaji atau rujukan yang tebal, dan setimbun kertas tahun-tahun lepas. Pelajar sering bertanya yang mana patut mereka luangkan masa. Ia soalan yang adil, kerana jam ulang kaji anda terhad dan kedua-dua sumber itu melakukan kerja yang benar-benar berbeza. Jawapan ringkasnya: anda perlukan kedua-duanya, tetapi dalam susunan yang betul dan kadar yang betul. Berikut cara memikirkannya.

Untuk apa buku ulang kaji dan rujukan bagus

Buku rujukan yang baik ialah alat pembelajaran. Di situlah anda mula-mula bertemu atau belajar semula sesuatu konsep: struktur atom, cara ikatan ion dan kovalen terbentuk, logik mol. Ia menyusun sukatan mengikut urutan, memberi anda nota tersusun, mentakrifkan istilah utama dengan tepat, dan menyelesaikan contoh model supaya anda dapat melihat sesuatu kaedah dibuat dengan betul sebelum mencuba sendiri.

Bagi Kimia SPM khususnya, buku ulang kaji ialah tempat semula jadi untuk membetulkan takrif yang goyah atau kaedah pengiraan. Jika anda belum boleh menulis formula daripada cas ion, atau tidak pasti cara menukar gram kepada mol menggunakan jisim molar, satu bab dengan kerja pengiraan akan mengajar anda jauh lebih cekap daripada merenung soalan kertas lepas yang anda tiada cara untuk jawab. Buku membina kefahaman; itu kekuatannya. Tabiat pelengkap ialah menyemak istilah asing dalam glosari Kimia sambil membaca, supaya perkataan seperti keelektronegatifan atau peneutralan bermakna sesuatu yang tepat dan bukan lebih kurang.

Apa yang buku tidak pandai ialah menyediakan anda untuk peperiksaan itu sendiri. Membaca bab yang diterangkan dengan baik terasa produktif, tetapi mengecam kaedah apabila orang lain menunjukkannya sangat berbeza daripada menghasilkannya di bawah tekanan masa pada soalan yang belum pernah anda lihat. Itulah perangkap hidup hanya dalam buku: kebiasaan pasif yang runtuh di dewan peperiksaan.

Untuk apa kertas lepas bagus

Kertas lepas ialah alat menguji dan teknik, dan ia melakukan perkara yang tiada buku boleh. Ia menunjukkan cara pemeriksa sebenarnya menggubah soalan, yang selalunya bukan cara nota anda menyampaikan idea yang sama. Ia mendedahkan topik mana yang berulang dan berapa markah setiap satu. Ia memaksa anda mengurus masa, Kertas 1 memberi anda 40 soalan soalan objektif dalam 1 hour 15 minutes, dan jika anda tidak pernah berlatih pada rentak itu, anda tidak akan menemui masalahnya sehingga sudah terlambat. Dan yang penting, kertas lepas melatih anda terhadap skema pemarkahan: ia mengajar anda susunan kata yang tepat, kerja yang mesti ditunjukkan, dan unit yang memberi atau menghilangkan markah akhir.

Membuat kertas lepas juga bentuk ujian kendiri yang paling jujur. Apabila anda mencuba kertas lepas penuh secara tutup buku kemudian menandanya mengikut skema, titik lemah anda berhenti menjadi perasaan kabur dan menjadi senarai khusus, pengiraan pentitratan jenis ini, esei kadar tindak balas itu, pemerhatian analisis kualitatif ini. Anda kemudian boleh kembali ke buku untuk membaiki tepat itu, cara yang cekap dengan cara yang membaca semula segala-galanya tidak pernah.

Mengapa ia bukan pilih satu sahaja

Kesilapannya ialah menganggap kedua-duanya sebagai pesaing. Ia rakan berturutan:

1. Belajar daripada buku, fahami konsep dan lihat kaedahnya.
2. Uji dengan soalan kertas lepas pada topik itu, secara tutup buku.
3. Baiki jurang yang didedahkan soalan, kembali dalam buku atau nota anda.
4. Uji semula di bawah keadaan kertas penuh yang berjadual, lebih hampir dengan peperiksaan.

Dua kegagalan biasa berpunca daripada mengabaikan susunan ini. Sesetengah pelajar tidak pernah meninggalkan buku, mereka membaca dan menanda tanpa henti, rasa bersedia, dan diserang hendap oleh peperiksaan sebenar. Yang lain terjun terus ke kertas pada topik yang belum mereka pelajari, salah hampir semua, dan hilang keyakinan tanpa sebab yang baik. Buku sahaja atau kertas sahaja tidak mencukupi.

Keseimbangan yang munasabah sepanjang tahun

Pada awal tahun, ketika anda masih belajar kandungan, berat masa anda ke arah buku, mungkin 70% belajar dan membina kefahaman, 30% soalan kertas lepas pendek untuk mengaplikasi setiap topik baharu. Apabila peperiksaan menghampiri dan sukatan sebahagian besarnya diliputi, terbalikkan: habiskan kebanyakan masa pada kertas lepas penuh yang berjadual, menggunakan buku hanya untuk menampal lubang khusus yang didedahkan setiap kertas. Pada peringkat akhir, kertas lepas patut mendominasi, kerana masalah anda ketika itu ialah teknik dan stamina, bukan pembelajaran kali pertama. Anda boleh latih tubi bahagian berangka menggunakan pengiraan kimia yang bersistem bersama soalan sebenar.

Peraturan berguna: jika anda boleh terangkan sesuatu topik dengan jelas tetapi terus hilang markah padanya, anda ada masalah kertas lepas dan teknik. Jika anda tidak boleh terangkannya langsung, anda ada masalah buku dan kefahaman. Kenal pasti yang mana anda ada, topik demi topik, dan belanjakan jam anda mengikutnya. Digunakan bersama dan mengikut susunan, buku rujukan dan kertas lepas meliputi keseluruhan kerja, satu membina kimia, satu lagi menukarnya menjadi markah.