Persekitaran

Dalam termokimia, persekitaran ialah segala yang mengelilingi bahan yang bertindak balas, biasanya air atau larutan dan bekas, yang memperoleh atau kehilangan haba tindak balas. Inggeris: surroundings · Cina: 周围.

Tindak balas itu sendiri dipanggil sistem; segala di luarnya yang boleh bertukar haba dengannya ialah persekitaran. Apabila tindak balas eksotermik membebaskan haba, haba itu berpindah ke persekitaran dan suhunya naik. Apabila tindak balas endotermik menyerap haba, ia mengambil haba itu daripada persekitaran dan suhunya turun. Kerana anda tidak boleh meletakkan termometer di dalam ikatan, anda mengukur suhu persekitaran sebaliknya, dan membaca perubahan tenaga tindak balas daripada cara suhu itu bergerak.

Contoh. Dalam eksperimen peneutralan, asid dan alkali membentuk sistem, manakala air tempat kedua-duanya dilarutkan, bersama cawan polistirena, ialah persekitaran. Haba yang dibebaskan tindak balas memanaskan air ini, dan jisim serta kenaikan suhu airlah yang anda masukkan ke dalam Q = mcθ. Itulah sebabnya anda mengambil jisim larutan, bukan jisim ion yang bertindak balas, sebagai m.

Silap faham yang perlu dielakkan. Jangan kelirukan persekitaran dengan sistem. Bahan kimia yang bertindak balas ialah sistem; air dan bekas yang membawa haba keluar ialah persekitaran. Mengelirukannya membawa kepada penggunaan jisim yang salah dalam Q = mcθ, satu markah yang kerap hilang.

Menamakan persekitaran dengan betul ialah kunci kepada setiap pengiraan dalam bab, kerana m dalam persamaan haba sentiasa jisim persekitaran yang berubah suhu. Kerana ketumpatan larutan akueus diambil sebagai 1 g cm⁻³, jumlah isipadu larutan dalam cm³ terus memberi jisim persekitaran dalam gram, jadi anda campurkan isipadu asid dan alkali dahulu sebelum mengira. Guru kami meminta pelajar menunjukkan persekitaran sebelum menulis apa-apa kerja, supaya pengiraan Kimia SPM bermula daripada kuantiti yang betul dan bukan daripada jisim bahan yang salah.