Pencairan larutan

Pencairan ialah kegemaran dalam bab Asid, Bes dan Garam Kimia SPM, dan ia bersandar pada satu idea bersih: menambah air mengubah isi padu, bukan amaun zat terlarut. Guru dalam talian satu-ke-satu kami memastikan anda menggunakan M1V1 = M2V2 dengan yakin dan tidak pernah mengelirukan isi padu akhir dengan isi padu air yang ditambah.

Bila anda menggunakannya

Gunakan pencairan apabila larutan stok yang lebih kuat dicairkan kepada yang lebih lemah: membuat asid cair daripada asid pekat, atau menyediakan larutan kerja daripada stok. Ia juga muncul sebagai soalan “berapa banyak air perlu saya tambah”, yang memerlukan satu penolakan tambahan.

Formula

M1V1 = M2V2

• M1 = kemolaran awal, dalam mol dm⁻³
• V₁ = isi padu awal
• M2 = kemolaran akhir selepas pencairan, dalam mol dm⁻³
• V₂ = isi padu akhir

Unit isi padu hanya perlu sepadan pada kedua-dua belah (cm³ dengan cm³, atau dm³ dengan dm³); ia tidak perlu dm padu di sini, kerana isi padu muncul pada kedua-dua belah dan mana-mana unit sepunya terbatal.

Unit

Kemolaran dalam mol dm⁻³. Dua isi padu boleh dalam cm³ atau dm³ asalkan ia unit yang sama. Idea utamanya ialah mol zat terlarut, M x V, tidak berubah oleh pencairan.

Mengapa mol kekal sama

Apabila anda menambah air kepada larutan, anda tidak menambah zat terlarut tambahan, setiap zarah yang ada sebelum ini masih ada selepasnya, cuma tersebar dalam isi padu yang lebih besar. Itulah sebabnya bilangan mol sebelum pencairan, M1 x V₁, mesti sama dengan bilangan mol selepasnya, M2 x V₂. Memahami formula dengan cara ini, dan bukan menghafal hurufnya, bermakna anda boleh membinanya semula di bawah tekanan dan anda serta-merta tahu bahawa isi padu yang lebih besar mesti memberi kepekatan yang lebih kecil. Jika jawapan cair anda keluar lebih pekat daripada stok, anda tahu serta-merta bahawa ada yang tidak kena.

Contoh penyelesaian 1 (mudah), mencairkan asid

20 cm³ asid hidroklorik 2 mol dm⁻³ dicairkan kepada 100 cm³. Cari kemolaran baharu.

• Langkah 1, M2 = M1V1 / V₂ = (2 x 20) / 100.
• Langkah 2, M2 = 40 / 100 = 0.4 mol dm⁻³.

Contoh penyelesaian 2 (sederhana), isi padu stok diperlukan

Berapa isi padu natrium hidroksida 1 mol dm⁻³ diperlukan untuk menghasilkan 250 cm³ larutan 0.2 mol dm⁻³?

• Langkah 1, V₁ = M2V2 / M1 = (0.2 x 250) / 1.
• Langkah 2, V₁ = 50 cm³. Anda menyukat 50 cm³ stok dan menjadikannya 250 cm³ dengan air suling.

Contoh penyelesaian 3 (aras SPM), berapa banyak air ditambah

Berapa banyak air mesti ditambah kepada 50 cm³ asid sulfurik 0.5 mol dm⁻³ untuk menjadikannya 0.1 mol dm⁻³?

• Langkah 1, isi padu akhir: V₂ = M1V1 / M2 = (0.5 x 50) / 0.1 = 250 cm³.
• Langkah 2, air ditambah = isi padu akhir − isi padu asal = 250 − 50 = 200 cm³.

Perangkapnya ialah berhenti pada 250 cm³; soalan meminta air yang ditambah, iaitu 200 cm³.

Perangkap lazim

• Menjawab dengan isi padu akhir apabila soalan meminta air yang ditambah (tolak isi padu asal).
• Mencampurkan unit isi padu, kekalkan kedua-dua belah dalam unit yang sama.
• Menyangka pencairan mengubah mol zat terlarut; ia tidak, hanya kepekatan dan isi padu berubah.
• Menyusun semula M1V1 = M2V2 dengan salah; asingkan yang tidak diketahui dengan teliti.
• Menggugurkan unit pada jawapan akhir.

Cara kami membantu

Guru kami melatih ketiga-tiga bentuk, kepekatan baharu, isi padu stok, dan air yang perlu ditambah, supaya kelainan “berapa banyak air” tidak pernah memerangkap anda. Kelas satu-ke-satu, diajar dalam bahasa Inggeris, bermula RM50 sejam, dengan sesi percubaan satu jam berbayar supaya anda dapat melihat kaedah sebelum komited. Pencairan berhubung terus dengan larutan piawai dan pentitratan, jadi menguasai M1V1 = M2V2 sekarang membayar balik sepanjang topik Asid, Bes dan Garam.