Seramik

Seramik ialah bahan yang dibuat daripada tanah liat dan dikeraskan dengan pembakaran pada suhu tinggi. Ia keras, rapuh, lengai secara kimia, mempunyai takat lebur yang sangat tinggi dan tidak mengalirkan elektrik. Inggeris: ceramic · Cina: 陶瓷.

Sifat ini datang daripada ikatan yang kuat di seluruh bahan yang telah dibakar. Kerana ikatan itu kuat dan tegar, seramik sangat keras dan mengekalkan bentuknya walaupun sangat panas, yang memberikannya takat lebur yang tinggi dan menjadikannya penebat haba yang baik. Ketegaran yang sama bermakna ia tidak boleh membengkok untuk menyerap hentaman, jadi ia rapuh dan pecah dan bukannya kemek. Seramik tidak bertindak balas dengan mudah dengan asid atau bahan kimia lain, dan ia tidak mengalirkan elektrik, jadi ia juga penebat elektrik yang baik. Bersama-sama, ini menjadikan seramik sesuai apabila haba, haus dan serangan kimia semuanya perlu ditahan.

Contoh. Seramik digunakan untuk jubin lantai dan dinding, tembikar dan pinggan mangkuk, penebat elektrik pada talian kuasa, dan lapisan relau di mana bahan biasa akan lebur atau terbakar. Setiap kegunaan bergantung pada kekerasan, ketahanan haba atau kelengaian kimia bahan itu.

Silap faham yang perlu dielakkan. Jangan kelirukan seramik dengan kaca. Kedua-duanya keras dan rapuh dan tahan bahan kimia, tetapi seramik dibuat daripada tanah liat dan biasanya legap, manakala kaca dibuat kebanyakannya daripada silika dan lutsinar. Kedua-duanya bukan logam dan tiada satu pun yang mengalirkan elektrik.

Jawapan yang boleh dipercayai memilih satu sifat dan satu kegunaan yang sepadan dan menghubungkannya secara terus: takat lebur tinggi untuk lapisan relau, kelengaian kimia untuk bekas simpanan, atau penebatan elektrik untuk penebat pada talian kuasa. Memadankan setiap sifat dengan kegunaan dengan cara ini menunjukkan kepada pemeriksa bahawa anda memahami mengapa bahan itu dipilih, bukan sekadar sifatnya.

Menyenaraikan sifat seramik dan memadankannya dengan kegunaan ialah tugas bahan yang piawai dalam Kimia SPM.